Blog de carácter literario, administrado por Rubiel García López. Lo contenido en este blog es, en su mayoría, fragmentos de lo que ya existe, por lo que, dichos fragmentos se encuentran debidamente citados. Te recomiendo que hagas lo mismo, cita correctamente cualquier información que vayas a tomar... Gracias.
miércoles, 28 de septiembre de 2016
"La Ilíada", de Homero. (Frase)
"¡Combatamos hasta la muerte, que muerda el polvo quien así lo merezca!" (Homero, La Ilíada)
lunes, 12 de septiembre de 2016
Mi experiencia con “Aura”; de Carlos Fuentes.
“… recordarás a la vieja y a la joven que te sonrieron,
abrazadas, antes de salir juntas, abrazadas: te repites que siempre, cuando
están juntas, hacen exactamente lo mismo: se abrazan, sonríen, comen, hablan,
entran, salen, al mismo tiempo, como si una imitara a la otra, como si de la
voluntad de una dependiese la existencia de la otra…” (Carlos Fuentes, Aura)
Para mí, “Aura”, es de los mejores libros que he leído. Esta
novela, de suspenso, me atrajo desde que leí el primer renglón. El autor tuvo
una manera muy peculiar para escribir la historia, haciéndome creer que yo
acompaño al protagonista de la narración, sintiendo así, que cada lio, intriga,
o enredo, eran parte de mi vida, en el momento que lo leía.
Mientras pasaba las páginas del libro, centraba
más mi atención en él, porque me sentía acompañante del señor Felipe Montero;
protagonista de la novela. Y cuando menos lo esperé, caí en cuenta que ya había
terminado de leer “Aura”; Un libro que cuenta con tan sólo 61 páginas, pero en
ellas esconde una maravillosa e interesante narración, que sin duda alguna,
recomiendo leer.
martes, 30 de agosto de 2016
Que me perdone la ciencia (Declamación).
"... Ahí, ahí yo comprendí entonces
que la ciencia no es tan ciencia,
porque no tiene conciencia,
porque por esos caminos
donde muchos médicos no andan,
corre a galope la muerte,
va y viene la desgracia..."
(Claudio Martínez Paiva, Que me perdone la ciencia)
jueves, 25 de agosto de 2016
I´in tnone´e lulu´u sa´ a ndo´o (Una hermosa mañana tejiendo tenates).
Tu´un savi
|
Español
|
Vitna ku in tno’o ne’e
kalu ndio’asa si’isa sa’a ndo’, ja sa’aña kadaluu kokoa tuna ama jinisa
intna’a ndo’o ja sa’a si’isa. Ora ndia’asaña te jinkua’an’sa naxa sa’aña
ndo’o kadaluu.
|
Hoy es una hermosa mañana,
muy hermosa, porque veo a mi mamá tejiendo, tenates,los tenates que ella teje
son muy bonitos, nunca vi unos tenates así, unos tenates como los que teje mi
mamá, me inspira mucho cuando la veo sentada, sentada enfrente de mi casa,
tejiendo sus hermosos tenates.
|
Su kuenta iyo ñu’u stila vṫ. (No es como la ciudad).
Tu´un savi
|
Español
|
Su kuenta iyo ñu’u stila vṫ.
|
No es como la ciudad.
|
|
Iñin nu´u metu’u veí,
Ma’a
jiani inin neyan veí, je ntu jiavin.
Su
ñu’u stila vi, ni su un’u ne’e ra ñivi yiyavi, vi…
Ma
na’a nijia, ya’a vi un tuvi ma vií nijia cune’yao.
Vi’í
xa iyo ya’a, tyi ini ya ita ra sa’a.
Nṫ’i
va kuií, kuenta kui’í cule ya ñaki yuku ti nuu ite.
Nṫ’i
kuiti ra va’a, su ra yu’tu nu’u ña
kiyu’ura sa’a.
Xini
ñu’u ka’an y’a je kuvi jie tuyuva,
Ntutuvi
neya’o ma so iyo un’u ñi’vṫ.
Ra
yuku va tyutiyu’ura ñu’u ya’a,
Ji
ra tatyi viji sa’á ra ya na xita tatyi ñun ku’un ka.
Ne
to’o kuui inin yatyio iñin ya’a,
Retu
ñu’u stila iñin je nkunin naja noo ata’o ya kune’e un ñu’u lavṫ.
|
Estoy parado frente a la
única casa,
Mi ser de contemplar esta imagen
no se cansa.
No es como la ciudad, ni
la colonia condesa…
Aquí se aprecia de verdad
la belleza.
Todo es bonito, como
escuchar el canto del pajarito.
Todo es verde, como la
rana que en el pasto se pierde.
Todo es vida, como el
árbol que a las aves sirve de guarida.
Estoy hablando de plan de
zaragoza,
De todo lo que esconde la
naturaleza.
De todos los cerros que
hay alrededor,
Y del aire tan fresco que
me hace respirar mejor.
Estar aquí me llena
completamente de tranquilidad,
Algo que jamás sentí ni sentiré
estando en la ciudad.
|
Ite o kui (El pasto verde).
Tu´un savi
|
Español
|
Ite o kui
|
El pasto verde
|
|
Jin kuanisa ora janu
ite ye’e vesa , tyi ka jinkondesa
kakasikisa jin ñanisa
Nu
ite, ka jinkondesa ka skuntatnasa, kakasikisa, ka jinosa te tu u’u.
Jun
kuainisa tyi kakasikisa in ñanisa te osini kuakuasa.
|
Me gusta mucho cuando
empieza a crecer el pasto enel patio de mi casa, porque empiezo a jugar con
mis hermanos
En el pasto, nos empezamos
a tirar, a juagar, a correr y no nos duelenada. Me gusta porque así convivo
con mis hermanos, me siento feliz con ellos.
|
Si´isa (Mi madre).
Tu´un savi
|
Español
|
Si´isa
|
Mi madre
|
|
Nu
in ve´e i´ini oo in ja si´i si´i ja nadakani ini, jasi´i yun ni kuita ja ni
skua´anuña jin se´eña, kuakua´a ja ni ndo´o, kueki kueni ni jika. Ñayiu yun
tyi va´a kuakua ini te visi tu ndani´i anuma jakuña ora ndia´a yuunu se´ema,
ka´an ja su kaku ja ndeuini jin ja kaxtintna´a jin dindi. Unu, nu ñayiu si´i
yun ntadu un anu ma in ja vijin, te ndia´asa ja unu tna´au iniña, te unu
kajunkui tenuña, ña´a yun tyi nde ya´auña, jasi´i yun ku ja kaka´an jinsa. Vi
va´a ja maña te ni kakusa. Numaña ndita ndindi´isa. Maña ku si´isa
|
En
un hogar cálido se encuentra una mujer pensativa, aquella mujer se desvaneció
para sobresalir con sus pequeños, tras mil tropiezos de la vida, avanzó paso
a paso. Ella es muy bondadosa y aunque a veces el alma se le desgarra, sonríe
solo al ver el rostro de sus hijos, dice que son su razón de vivir y de
luchar contra todo. A veces, a esa mujer le cae hielo en el corazón y la he
visto agonizar de dolor, han caído gotas de cristal por sus lindos ojos. Esa
mujer es mi mayor tesoro, ella es mi mejor amiga. Gracias a ella nací, a ella
le debo todo. Ella es mi madre.
|
Suscribirse a:
Entradas (Atom)




